h1

Warre in de Werf!

januari 13, 2008
Het is alom bekend dat Aalst hét mooiste ‘peird’ op stal heeft – hoewel de Derremondenaars dat serieus in twijfel proberen te trekken – maar misschien minder bekend én toch 100% waar, is dat Aalst beschikt over het charmantste, mooiste, gezelligste cultuurcentrum in Vlaanderen: de Werf.
En ik kan het weten:)) De voorbije jaren heb ik meermaals vertoefd in de Belgica (Dendermonde), die de prijs voor het onaangenaamste cultuurcentrum verdient. Maar ook de zalen in Sint-Niklaas, Antwerpen en Gent kunnen niet tippen aan de Werf.
Meer nog, elk jaar opnieuw slaagt men er  in Aalst in om een meer dan degelijke programmatie op touw te zetten. De afgelopen jaren beleefde ik dan ook vele onvergetelijke avonden in de comfortabele rode zetels: Avonden met Herman van Veen, Paul van Vliet, Kommil Foo, Hooverphonic, Stef Bos, het Toneelhuis en musicals à la ‘Sacco & Vanzetti’, ‘Chess’, ‘Jekyll & Hide’.
Vrijdagavond waren we weer van de partij om de voorstelling ‘WolfGANG’ van/met Warre Borgmans én het Strijkkwartet Fidelio bij te wonen. Warre is bij het grote publiek bekend voor zijn rollen in ondermeer ‘Windkracht 10’, ‘Katarakt’, ‘De hel van Tanger’, ‘Team spirit’, ‘Stille waters’. Minder bekend is dat Warre regelmatig de wereld van het theater induikt én er verbazingwekkende voorstellingen brengt. Hij is een enorm goeie verteller, met veel gevoel voor humor. Vanaf het eerste woord heeft hij de kijker vast én die aandacht krijgt hij een ganse voorstelling lang.
Vrijdag om 20 uur kwam Warre de scène op. Hij gaf de opdracht aan het publiek om rustig achterover te gaan leunen én vooral te genieten van de voorstelling. Pas meer dan 140 minuten later kwam een einde aan de voorstelling. Warre Borgmans verwerkte de bewaarde brieven van Wolfgang Amadeus Mozart tot een waaier van anekdotes en merkwaardige feiten. Wolfgangs verhouding tot Leopold in het bijzonder en de vader-zoonrelatie in het algemeen, het aanhalen van de banden en het weer loslaten van elkaar vormen de rode draad.
Op onnavolgbare wijze bracht Warre zijn one-man-show (ondersteund door 4 geweldige muzikanten – die zich heel duidelijk ook enorm amuseerden). De huidige generatie van ‘stand-up-comedians’ kan nogal wat van hem leren! Het werd een avondje genieten, lachen, glimlachen en schaterlachen. Met als apotheose ‘zijn uitvoering’ van de bekende speelgoedsymfonie van Mozart, waarbij Warre instrumenten als de trommel, de ratel, de sirene, de triangel, de kegel … moest bedienen. Schitterend.
Aalst leeft. De Werf leeft. Ik kijk nu al uit naar onze volgende afspraak in de Werf, nl de avond met Raymond van het Groenewoud!
Bijdrage van Cursief Huigje
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: